ΕΙΣΟΔΟΣ

ΕΙΣΑΙ ΗΔΗ ΜΕΛΟΣ;

ΕΙΣΟΔΟΣ

Ή είσοδος με social media:

Δεν είσαι ακόμα μέλος;

ΕΓΓΡΑΦΗ
Είδαμε την παράσταση 'Φυλακισμένες' στον Πολυχώρο Vault

Είδαμε την παράσταση 'Φυλακισμένες' στον Πολυχώρο Vault

By / Με τα ματια του θεατη / Τετάρτη, 17 Ιανουαρίου 2018 16:19

Μπορείς να φανταστείς το συναίσθημα αυτό, που μιλάς στη σύντροφό σου για την πάρασταση, που μόλις έχετε δει, και στο επόμενο λεπτό ο σκηνοθέτης της παράστασης, ερχόμενος να σας χαιρετήσει, επαναλαμβάνει και ως δικές του σκέψεις όσα έχεις πει εσύ προηγουμένως; Τώρα σκέψου τι μπορεί να συμβαίνει μέσα σου, και όσα έχεις δει, να αισθάνεσαι ότι αδυνατείς να τα μεταφέρεις στο πληκτρολόγιο....

Ισπανία, καθεστώς Φράνκο, δεκαετία '50, αμέσως μετά τον εμφύλιο. Διώξεις αντιφρονούντων και κομμουνιστών, τρομοκρατία, βασανιστήρια, φυλακές... σου θυμίζει κάτι από τη δική μας ιστορία αυτό; (πολλά κοινά ο ευρωπαϊκός νότος τελικά). Σε ένα μοναστήρι στεγάζεται μια γυναικεία φυλακή... είπες, μήπως, πώς μπορεί ένας "οίκος του Θεού" και οι λειτουργοί του να δρουν ως κολαστήριο, κόντρα στις διδαχές τους; Κι όμως μπορούσαν, γι'αυτό και ο σπασμένος σταυρός (πανέξυπνο σκηνικό εύρημα) οριοθετεί τη σκηνή και τις ζωές όλων όσων εμπλέκονται στην ιστορία.

Γυναίκες που σκότωσαν τον άνδρα τους ή τα παιδιά τους, αθώες που έκαναν το σφάλμα να ερωτευτούν τον λάθος άνθρωπο, άλλες που είχαν διαφορετική ιδεολογία από τους πολλούς, πόρνες, μαστρωποί (και τέτοιες υπάρχουν), μικροαπατεώνισσες, μοιχαλίδες, λησταρχίνες. Ένα πολύ ιδιόμορφο μωσαϊκό, εμπλουτισμένο με τις καλόγριες που λειτουργούν στη μονή και κάποιους άνδρες που υποστηρίζουν λειτουργικά τον χώρο (πρεσβύτερος, γιατρός, δάσκαλος). 

05 min

Πρώτη εικόνα και μυρωδιά, μόλις ξεκινάει το έργο, το βρώμικο νερό, που πλένουν οι κρατούμενες πατώματα και τοίχους, γιατί, όπως λέει η μοναχή που τις επιτηρεί, μέσα από την καθαριότητα καθαρίζει και η ψυχή τους... κι αμέσως μετά ένα χορικό σαν από αρχαία τραγωδία. Το μόνο που μπορούν κάνουν οι έγκλειστες ηρωίδες για να διασκεδάζουν τον πόνο τους. Στα επόμενα λεπτά, θα πληροφορηθούμε ότι επίκειται μια χάρη του επισκόπου της περιοχής για μία εξ αυτών. Ποια θα την πάρει και ποιοι παράγοντες θα επηρεάσουν τον ανώτατο εκκλησιαστικό λειτουργό;

Στο μεσοδιάστημα, μέχρι την επίσκεψη του μεγαλόσχημου ιεράρχη, γινόμαστε μάρτυρες της καθημερινότητας των γυναικών στην ιδιότυπη φυλακή και των υπόλοιπων ανθρώπων που κινούνται μέσα στον χώρο. Μικρές ιστορίες που φαντάζουν αρκετά επίκαιρες, πρόσωπα που εξαργυρώνουν την εξουσία που έχουν με το να 'εξυπηρετούν' τα συμπλέγματα και τα προβλήματά τους, ιερωμένοι που κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν το έγκλημα στο οποίο γίνονται συνένοχοι, πολίτες που υποτίθεται ότι βοηθούν τις δύστυχες κρατούμενες. Συγκλονιστικές οι σκηνές του τοκετού και του βιασμού, οι διάλογοι της ηγουμένης με την κομμουνίστρια κατάδικο, που δείχνουν ότι τελικά το 'ζώο' που ονομάζεται 'άνθρωπος' δεν έχει πολλές διαφορές από τα αποκαλούμενα 'άγρια ζωα', τουλάχιστον στα ένστικτά του και στον τρόπο που εκδηλώνει τον χειρότερο εαυτό του διαχρονικά.

Πέραν όλων αυτών, η παράσταση νιώθεις πως έχει ένα αόρατο χέρι που σου κλείνει το στόμα, για να μην ακουστεί η αγανάκτηση για το άδικο που βλέπουν τα μάτια σου και παράλληλα σου κόβει την ανάσα. Αισθάνεσαι την υγρασία των κελιών, το κρύο που πηρουνιάζει τα κόκκαλα των κρατουμένων να σε 'δροσίζει', την αγωνία τους για την επόμενη μέρα που ξημερώνει... τα έχεις ξαναδει αυτά στο Vault, και στην 'Πνιγμονή' και στο 'Curing Room', μόνο που εδώ όλα αυτά είναι ακόμη πιο ζωντανά-αληθινά. Όλα αυτά επιτυγχάνονται με τους εξαιρετικούς φωτισμούς του έργου και την υπέροχη μουσική επένδυση, που διαμορφώνουν το περιβάλλον της δράσης.

Η εξέλιξη του έργου και το τέλος δεν περιλαμβάνει καμία κάθαρση, όπως στα αρχαία δράματα, παρά μόνο περισσότερο πόνο και ένα αίσθημα οργής που σου κομπιάζει το λαιμό, γιατί δεν μπορείς να κάνεις αλλιώς, όταν βλέπεις πως τα πάντα και οι πάντες αγοράζονται (όχι οπωσδήποτε με χρήματα) και το θεωρούμενο δίκαιο είναι 'τυράκι', ή ψευδαίσθηση καλύτερα, για τους ηλίθιους που πιστεύουν σε τέτοια παραμύθια. Η βρώμικη συναλλαγή εξουσίας-κλήρου, τα κλειστά μάτια και οι εξυπηρετήσεις του δεύτερου στον πρώτο θυμίζουν μαύρες μέρες του τόπου μας της δεκαετίας του '70. Ο διαχωρισμός των ανθρώπων αναλόγως των 'πιστεύω' τους και η σκληρότητα των νικητών σε βάρος των ηττημένων, επίσης το ίδιο. Βαθιές χαρακιές που καμία 'εθνική συμφιλίωση' στα χαρτιά, σε κανένα μέρος του κόσμου, δε θα γιατρέψει, όσο κάποιοι, για μικροπολιτικούς σκοπούς, θα ξεθάβουν ξανά το τσεκούρι του πολέμου. "Ισπανία-Ελλάδα=συμμαχία" στον πόνο και στα δεινά που άφησαν πίσω τους τα γεγονότα μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

10 min

Ίσως η αρτιότερη δουλειά του Δημήτρη Καρατζιά μέχρι σήμερα· ένα έργο που κλείνει μια τριλογία εγκλεισμού, πόνου, αδικίας και θανάτου. Δεν μπορείς να ξεχωρίσεις κάποιον από την ομάδα των ηθοποιών, γιατί όλοι μαζί λειτουργούν σαν ελβετικό ρολόι και, αν εκθειάσεις κάποιον, θα αδικήσεις τη συνεισφορά κάποιου άλλου. Από τις σπάνιες φορές που συμβαίνει αυτό στο θέατρο, να έχεις μια τόσο άρτια ερμηνευτική συμπεριφορά από το σύνολο του θιάσου. 

Δεν θα προτείνω σε κανέναν να πάει να δει την παράσταση, γιατί το κάνουν ήδη τόσοι ακόμα. Έχω την αίσθηση ότι όσα έγραψα είναι λειψά για αυτά που μου έδωσε το έργο - ίσως κι εγώ, με την ιδιαίτερη κοσμοθεωρία μου και τις ιδέες μου, να βρήκα απόλυτη ταύτιση σε όλα αυτά που εξιστορεί η δράση και σε αυτά που υπονοούνται, και να λειτούργησα τώρα με 'κόφτη' για να μην τρομάξω με την επιθετικότητα αυτών που ένιωσα. Το συμπέρασμα, ως εκ τούτου, είναι πόσο όλα αυτά θα λειτουργήσουν σε κάποιους σαν οδηγός αποφυγής νέων σφαλμάτων, ώστε να μη δούμε την ιστορία να επαναλαμβάνεται, σαν φάρσα και τραγωδία συνάμα, στα προσεχώς. Σε μένα, προσωπικά, δε δημιουργήθηκε κανένα αίσθημα αντεκδίκησης πάντως, παρά μόνο μια ευχή.... αν υπάρχει ο Θεός όλων αυτών που πιστεύουν και οι διδαχές είναι αληθινές, τότε δε θα λυπηθώ καθόλου, αν πάθουν σαν τιμωρία για τις πράξεις τους, χειρότερα από αυτά που δίδασκαν και εκφόβιζαν αυτούς που βρεθήκαν στο διάβα τους και τους συμπεριφέρθηκαν όχι ως πιστοί αλλά ως λύκοι.... 

Περισσότερα εδώ.

 

Please publish modules in offcanvas position.