ΕΙΣΟΔΟΣ

ΕΙΣΑΙ ΗΔΗ ΜΕΛΟΣ;

ΕΙΣΟΔΟΣ

Ή είσοδος με social media:

Δεν είσαι ακόμα μέλος;

ΕΓΓΡΑΦΗ
Είδαμε την παράσταση 'Κόκκινη μνήμη' στο Θέατρο Αλκμήνη

Είδαμε την παράσταση 'Κόκκινη μνήμη' στο Θέατρο Αλκμήνη

By 'Ελενα Χατζοπούλου / Με τα ματια του θεατη / Τρίτη, 06 Μαρτίου 2018 21:02

Η βία στις σχέσεις δεν ξεκινάει από την πρώτη μέρα. Προηγούνται μικροεπεισόδια, λεκτική και ψυχολογική βία και η σταδιακή αποδόμηση του θύματος. Όσο περνάει ο καιρός, τόσο η ένταση συνεχίζεται, τα επεισόδια γίνονται εντονότερα και η κακοποίηση είναι πλέον και σωματική. Τότε η γυναίκα-θύμα συνειδητοποιεί ότι η κατάσταση έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο, ενώ όποια στάση κι αν κρατήσει απέναντι στον σύντροφό της, ακόμη κι αυτή της απάθειας, τον εξαγριώνει ακόμη περισσότερο… Ο φόβος πια έχει φωλιάσει μέσα της… Και έτσι σιωπά… Ακολουθεί η φάση της μεταμέλειας, μιας και ο θύτης φοβάται μην τελικά βρει το θάρρος και τον εγκαταλείψει… Πολλές είναι οι φορές που το θύμα θα πιστέψει στα λόγια αυτής της μεταμέλειας, μιας και ήδη έχει ενοχές ότι η συμπεριφορά της τον ωθεί στη βία… Και η βία διαρκώς θεριεύει…

Ο άντρας-θύτης κυκλοφορεί ανάμεσά μας, δεν είναι απαραίτητα κάποιος περιθωριακός ή αλκοολικός, ενώ συχνά είναι βίαιος μόνο μέσα στο σπίτι του, εκεί δηλαδή όπου μπορεί να κρυφτεί, μιας και δημόσια αυτές οι συμπεριφορές δεν είναι αποδεκτές. Είναι συνήθως χειριστικός, σαδιστής, εγωπαθής, ίσως κατώτερος επαγγελματικά από τη σύντροφό του, μπορεί κι ο ίδιος θύμα παιδικής κακοποίησης ή θύμα της ίδιας του αρρωστημένης προσωπικότητας.

Σταδιακά η γυναίκα-θύμα βλέπει ότι η σχέση αυτή απέχει πολύ από αυτό που αρχικά είχε γνωρίσει και από αυτό που είχε φανταστεί και η καθημερινότητά γίνεται απειλητική. Η αξιοπρέπεια εκμηδενίζεται, υπάρχει θυμός, κατάθλιψη, ενοχή, ενώ η βία, με όλες της τις μορφές, γίνεται μόνιμη σύντροφός…

Τι είναι αυτό που κρατάει σημερινές μορφωμένες γυναίκες, σε αυτή τη δίχως τέλος βίαιη κατάσταση; Ο φόβος! Και μετά οι φόβοι! Ένα αέναο γαϊτανάκι αγάπης και μίσους, κυριαρχίας και υποταγής, χειρισμού και ανασφάλειας. Μόνο όταν τα πράγματα μοιάζουν να είναι επικίνδυνα, τότε ίσως το θύμα αποφασίσει να ζητήσει βοήθεια και να φύγει μακριά. Και ίσως τα καταφέρει να προχωρήσει τη ζωή του. Ίσως, μετά τη σταύρωσή του, να έρθει και η δική του ανάσταση, όπως λέει η Αλεξάνδρα της ιστορίας μας…

Η Πολύνα Γκιωνάκη, γράφει και ερμηνεύει, ως Αλεξάνδρα, ένα προσωπικό της βίωμα, το οποίο διήρκεσε 6 ολόκληρα χρόνια, σε μια προσπάθεια να σπάσει τη σιωπή και να στείλει ένα μήνυμα… Όλα αυτά τα χρόνια αμφέβαλλε για την αξία της, πίστευε ότι κάνει διαρκώς λάθη, τρόμαζε και δεν μπορούσε να φύγει, έκανε τη νεκρή πεσμένη στο πάτωμα για να σταματήσει την ανεξέλεγκτη βία, ένιωθε αβέβαιη για το μέλλον της και ο φόβος την παρέλυε. Ήταν κατακερματισμένη, αναποφάσιστη, απομονωμένη, ένιωθε ντροπή και κάπου μέσα της ήλπιζε ότι οι υποσχέσεις μετάνοιας θα τηρούνταν. Υπέστη κακοποίηση στο κορμί της, στην ψυχή της, στο μυαλό της, από κάποιον διανοούμενο, σκηνοθέτη και συγγραφέα… Πολλές φορές ένιωθε ότι ο θύτης την οδηγεί στην αυτοκτονία, έτσι όπως είχε οδηγήσει και την προηγούμενη γυναίκα του (;), ώστε να έχει υλικό για μια επόμενη ταινία του. Μια σιωπηλή ενδοοικογενειακή βία εξελισσόταν, περνώντας απ’ όλα τα στάδια και μόνο όταν πια ο θάνατος ήταν πολύ κοντά, η Αλεξάνδρα αποφάσισε να δραπετεύσει…

Δεν κατονόμασε ποτέ τον δυνάστη της, ούτε και είπε δυνατά το όνομά του. Δεν έχει νόημα εξάλλου … ακόμη και σήμερα την ενοχλεί, ακόμη και σήμερα η σκιά του την ακολουθεί… Το αυτοβιογραφικό της έργο πιστεύει ότι αποτελεί την καλύτερη προστασία της…

Η ερμηνεία της Πολύνας δεν είναι επίπλαστη, δεν θα μπορούσε άλλωστε… Είναι σαν να εκμυστηρεύεται σε έναν δικό της άνθρωπο αυτό που της συμβαίνει… και πονάει.. Χωρίς υπερβολές, αυθεντικά, φωνάζει με τον δικό της τρόπο για ν’ ακουστεί και ίσως να γίνει το παράδειγμα και για άλλες γυναίκες. Ο σκηνοθέτης και σημερινός σύντροφός της, Γιάννης Βαμβακάς, με πολύ ευαισθησία την καθοδηγεί σε μια ερμηνεία που ναι μεν έχει ένταση, αλλά ταυτόχρονα την προστατεύει από μια εξουθενωτική καθημερινή ενθύμηση της κακοποίησης της.

Έλενα Χατζοπούλου, Μάρτιος 2018

*Η παράσταση αφιερώνεται στη μεγάλη ποιήτρια και ακαδημαϊκό Κική Δημουλά και τελείται υπό την αιγίδα της Γ. Γ. Ισότητας Φύλων.

Περισσότερα εδώ.

Please publish modules in offcanvas position.