ΕΙΣΟΔΟΣ

ΕΙΣΑΙ ΗΔΗ ΜΕΛΟΣ;

ΕΙΣΟΔΟΣ

Ή είσοδος με social media:

Δεν είσαι ακόμα μέλος;

ΕΓΓΡΑΦΗ
Είδαμε την παράσταση 'Ο Σημαιοφόρος' στο Θέατρο 104

Είδαμε την παράσταση 'Ο Σημαιοφόρος' στο Θέατρο 104

By Έλενα Χατζοπούλου / Με τα ματια του θεατη / Δευτέρα, 07 Μαΐου 2018 11:28

Όταν από μια θεατρική παράσταση, βγαίνοντας, είσαι ακόμη συγκινημένος, ίσως και να είχες κλάψει κατά τη διάρκειά της· όταν είσαι προβληματισμένος, όταν σκέφτεσαι τις ευθύνες που ανέλαβες ή που δεν ανέλαβες στη ζωή σου, όταν το κείμενο και οι ηθοποιοί ήταν πέραν των προσδοκιών σου, τότε λες απλά «ήταν ένα πολύ δυνατό έργο». Το περιγράφεις ως «δυνατό» μιας και δεν ξέρεις με ποιες λέξεις να περιγράψεις τα συναισθήματα που σε κατέκλυσαν αυτή τη 1 ώρα…

Ένα έργο του λυρικού ποιητή Rainer Maria Rilke (1875-1926), ο οποίος ζώντας, τα χρόνια της νεότητάς του, σε μια εποχή που χαρακτηρίστηκε από θρησκευτικές διαμάχες, ηθική κατάπτωση και αναστάτωση σε διεθνές επίπεδο, χρησιμοποίησε ως υλικό τα συναισθήματα και τις εικόνες στο κατοπινό έργο του. Στο έργο του Η αγάπη και ο θάνατος του σημαιοφόρου Χριστόφορου Ρίλκε**, αναφέρεται στον θάνατο, στο πεδίο της μάχης, ενός μακρινού νεαρού προγόνου του. Σύμφωνα με τον ίδιο είναι «ένα πεζό κείμενο μολυσμένο από στίχους».

Ένα κείμενο γραμμένο το 1906, που οι μεταφορικές του έννοιες ταυτίζονται απόλυτα με το σήμερα. Δύο νέα παιδιά, οι εξαιρετικοί ηθοποιοί, Άρης Λάσκος και Ελεάνα Καυκαλά, περνούν μέσα από τον λυρισμό του Rilke, αναζητώντας τον ήρωα του σήμερα, μέσα από τον ήρωα του χθες.

Ένας ήρωας, που δεν γνωρίζει αν είναι φτιαγμένος από τη στόφα του ήρωα και ενηλικιώνεται στον δρόμο προς τον πόλεμο. Μάχεται εναντίον ενός άγνωστου εχθρού, που αρχικά είναι ο ίδιος του ο εαυτός… Μια διαδρομή σύντομη και συνάμα μεγάλη… Μέσα σε ένα ζοφερό τοπίο, μέσα σε συντρίμμια και φωτιές, μέσα στην αγριότητα του πολέμου, η νεότητά του θα ψάξει για την ομορφιά, μέσα του και γύρω του… Θα ψάξει για τη ζωή, για τον έρωτα, για την αγάπη… Κι όλα αυτά πολύ γρήγορα, μιας και πολύ γρήγορα θα χαθεί… Σαν μια πεταλούδα που έλκεται από τη φωτιά, αλλά που, όταν την πλησιάζει, τα φτερά της τσουρουφλίζονται και πέφτει στροβιλίζοντας στο χώμα… Θα πέσει νεκρός με τρόπο ηρωικό… Ήταν άραγε τόσο γενναίος; Ή απλά ήταν νέος και απερίσκεπτος; Ήταν ένας γενναίος ήρωας ή ήταν απλά ένας φοβισμένος στρατιώτης που ανακάλυψε στην πορεία τι σημαίνει πόλεμος; Ήξερε τι σημαίνει να δίνεις μάχη, στο πεδίο εκεί έξω ή στο πεδίο μέσα του; Μήπως στον πόλεμο, σε κάθε είδους πόλεμο, όλοι είμαστε ήρωες;

Simaioforos 5 min

Ερωτήματα μιας παλιακής ιστορίας ή μιας σημερινής; Πόσο μοιάζει ο σημαιοφόρος Ρίλκε με τους ανθρώπους που ζουν στο σκληρό σήμερα; Και τι σημαίνει ήρωας; Ποιος είναι ο ήρωας σήμερα; Και ποιοι είναι οι συσχετισμοί αυτοί που τον καθιστούν ήρωα; Ένας ήρωας υπερασπίζεται ή πολεμάει κάτι; Και τι; Και η γενναιότητα είναι στοιχείο του ήρωα ή αρκεί κι ένα τυχαίο γεγονός για τον μεταμορφώσει σε γενναίο; Και ο φόβος τι ρόλο παίζει σε όλα αυτά;

Τελικά ο πόλεμος στα πεδία των μαχών είναι πιο ξεκάθαρος από τον πόλεμο στο πεδίο της καθημερινής ζωής. Τον εχθρό εκεί τον γνωρίζεις, τον βλέπεις, τον έχεις απέναντι σου, τον οσφραίνεσαι στον αέρα… Στη ζωή όμως τα πράγματα είναι αλλιώς… Δεν είναι τόσο διακριτά… Και εδώ δεν υπάρχουν οπωσδήποτε ήρωες… Εδώ χρειάζεται στ' αλήθεια θάρρος για να απλώσεις το χέρι στον διπλανό σου, για να δεις την ομορφιά μέσα στη σκοτεινιά, για να κάνεις μια μεγάλη πράξη, για να ξεπεράσεις τον φόβο σου και να κατακτήσεις με υπομονή, επιμονή και γενναιότητα το δικό σου αύριο. Εξάλλου, η γενναιότητα είναι παιδί του φόβου…

Η παράσταση αξίζει ένα 10 με τόνο. Εξαιρετικές ερμηνείες, από τους Άρη Λάσκο και Ελεάνα Καυκαλά, καθηλωτική η σκηνοθετική ματιά της Ελεάνα Τσίχλη και ταυτισμένη με το κείμενο η μουσική επένδυση του Κορνήλιου Σελαμσή.

Έλενα Χατζοπούλου, Μάιος 2018

Υ.Γ. είναι κρίμα τόσο καλές παραστάσεις να μην τυγχάνουν μεγαλύτερης προβολής….

**Die Weise von Liebe und Tod des Cornets Christoph Rilke (Η αγάπη και ο θάνατος του σημαιοφόρου Χριστόφορου Ρίλκε) (λυρική πρόζα, 1906)

Περισσότερα εδώ.

 

Please publish modules in offcanvas position.