Είδαμε την παράσταση 'Περί Δαιμονίων του Έρωτος' στο Θέατρο ΠΚ

Είδαμε την παράσταση 'Περί Δαιμονίων του Έρωτος' στο Θέατρο ΠΚ

By Κωνσταντίνα Κούτσικου / Με τα ματια του θεατη / Σάββατο, 20 Οκτωβρίου 2018 09:59

Περί δαιμονιων του έρωτος και άλλων δεινών..

Αχ...

Πώς να ξεκινήσεις να γράφεις αλλιώς για μια τέτοια παράσταση... «Γύρνα πίσω, θα πεθάνω», «Κούλα πολύ κωλόπαιδο ο Κυριάκος» και τέτοια..

Πάω κι ‘γω η γυναίκα κυριακάτικο να δω την παράστασή μου... Τι το ‘θελα κι ‘γω η ερωτευμένη… Πού πας ρε Καραμήτρο… δεν ήξερες, δεν ρώταγες... κουλουπου.

Εντάξει, εντάξει, σοβαρεύομαι...

...το αιώνιο ζήτημα... είχα γνωρίσει κάποιον και είχε ως μότο, ο έρωτας είναι σκυλί της κολάσεως… το θεώρησα υπερβολικό… αλλά...

Ίσως να είναι, γιατί, ναι, ο έρωτας, όπως τον έχουμε συνηθίσει, έχει υπερβολή, πάθος, εξάρτηση, υποσχέσεις, πόνο, θάνατο, χαρά, όπως συνήθως απεικονίζεται από τον Ρωμαίο και την Ιουλιέτα, ως και τις σημερινές σοσιαλμιντιακές γνωριμίες, μ’ έναν τρόπο που σε στέλνει στον Άδη και ενίοτε και στα μπουζούκια...

Είναι, λοιπόν, Κυριακή βράδυ και το θέατρο γεμίζει… παίρνω το κρασί μου και περιμένω να ξεκινήσει η παράσταση... Περιμένω να δω τι θα αντικρύσω, ποιους φόβους μου και λάθη θα δω πάνω στη σκηνή... και όντως...

Ξεκινάει το έργο και ένα μουσικοχορευτικό σκηνικό μας καλοσωρίζει... μέσα από αγαπημένες μελωδίες, ταξιδιάρικες, ερωτικές και αγαπησιάρικες, έτσι για να γίνει μια εισαγωγή, όπως αναμένεται. Κάτι διαφορετικό ξεκινάει και εξελίσσεται. Ιστορίες πλάθονται με τα κορμιά των πρωταγωνιστών. Ιστορίες μικρές, σημαντικές, καθημερινές. Κι έτσι συνεχίζει και το έργο. Ιστορίες έρωτα, πάθους, σχέσεις... ανάμεσα στα φύλα. Σε κάθε ιστορία υπάρχει κάποιος πρωταγωνιστής που πραγματικά πέφτει στα δίχτυα του πάθους του και της εξάρτησής του για το πρόσωπο που ποθεί. Κάποιος φεύγει, κάποιος χωρίζει, κάποιος θρηνεί και πέφτει.... ένας χορός που μπορεί να σε κάνει να μεταλλαχθείς. Και όντως, κάθε ιστορία περιλαμβάνει και κίνηση ακόμη και με ακροβατικό πανί. Σε κάθε ιστορία όλοι οι ηθοποιοί συμμετέχουν με όλες τις αισθήσεις τους και με όλα τα μέλη της καρδιάς και του κορμιού τους, όπως συμβαίνει σε κάθε ερωτευμένο, από την αρχαιότητα ως και τη σημερινή εποχή. Μια καλά οργανωμένη απόδοση ρόλων που διακρίνει κανείς την άρτια εκτέλεση, το πάθος και τον επαγγελματισμό αυτής της εκπληκτικής ομάδας!

pjimage min

Φυσικά, και ευτυχώς, υπάρχει ο βασικός αφηγητής που παρεμβαίνει. Και λέω ευτυχώς, γιατί αυτός είναι η φωνή της λογικής που μας γειώνει από το απόλυτο συναίσθημα και την παράδοση άνευ όρων στην αληθινή ζωή και στην καθημερινότητα. Με χιούμορ, αυτοσαρκασμό και λίγο ειρωνεία. Με μια κάπως πιο κυνική διάθεση, μετατρέπει το παραλήρημα σε ισορροπία και επαναφορά στην τάξη!!!

Ήρθαν, λοιπόν, όλες οι ιστορίες αυτής της μοναδικής πραγματικά παράστασης να εκφράσουν, μέσα από διάφορες ιστορίες, τις πενήντα αποχρώσεις του γκρι και άλλες 50 από μένα δώρο...

Ναι, σε όλες ο έρωτας εκδηλώνεται με έναν έντονο, παθιασμένο, κολασμένο, αλλά και άρρωστο τρόπο... Και πάντα υπάρχει κάποιος, ο αφηγητής του έργου μας, που μας προσγειώνει στην αλήθεια και την κυνική πραγματικότητα και μας λέει πάντα: και μετά; Τι γίνεται μετά; Μετά, έρχεται σου λέει η καθημερινότητα, η τριβή και μετά το χάπι εντ έρχεται το εντ...

Κι όμως..

Μπορεί να γραφτεί κ αλλιώς το έργο μας… Μπορεί, γιατί ο έρωτας και η αγάπη αξίζουν και αξίζει να τα νιώσει κάποιος. Ποιος δεν έχει ερωτευτεί και δεν την έχει πατήσει; Όλοι μας, και η υποφαινόμενη εδώ Πάστα Φλώρα παύλα αρθρογράφος (να δω τι άλλο θα κάνω και τι μας ξημερώνει), δόξα τω Θεώ… αξίζει... αλλά να έχει ναι μεν καρδιά και συναίσθημα με τα πόδια γερά στην γη. Και αυτό ναι, μπορεί να δώσει διαστάσεις να μεγαλώσει και να κρατήσει... όλα τα αλλά είναι πυροτεχνήματα μιας βραδιάς και από κει και πέρα ζεις είτε με τα απωθημένα είτε με την ανάμνηση από το πυροτέχνημα. Και εκεί μπορεί κάνεις να κλείσει και να κλειστεί στην κόλαση μέσα από αναμνήσεις που μπορεί να πάρουν και εξωγήινες διαστάσεις μέσα μας και να μην έχουν κανένα αληθινό αντίκρισμα. Και φυσικά αποκλείεις από τον εαυτό σου και από ανθρώπους που πιθανά να το αξίζουν, την πιθανότητα να αγαπήσεις και να αγαπηθείς, γιατί λες εγώ δεν θέλω να την ξαναπατήσω και δεν θέλω να ξαναερωτευτώ.

Πάντα υπάρχει το ρίσκο κ ο φόβος της μοναξιάς... όπως λένε όμως όλοι οι δάσκαλοι, από τον φόβο της μοναξιάς τελικά πετυχαίνουμε αυτό ακριβώς...τη μοναξιά..

Ναι, ζήτω ο έρωτας που έχει βάσεις και, ναι, υπάρχει υγιής έρωτας, μόνο που αυτό έχει μοίρασμα, χαρά και αμοιβαιότητα...

Έτσι, αξίζει στον καθένα να βιώσει μια ολοκληρωμένη σχέση..

Δατς ολ φολκς!

Περισσότερα εδώ.

Κωνσταντίνα Κούτσικου, Οκτώβριος 2018

 

Please publish modules in offcanvas position.